તું જ જોઈએ છે

મારી ઝીન્દગી માં પૂર્ણતા પામવા તારો સહકાર જોઈએ છે

મારી ધડકનો ને ધબકતી રાખવા તારી યાદ જોઈએ છે

મારા પલક ના આંસુ લુછવા તારું સ્મીત જોઈએ છે

મારા અરમાનો ને પુરા કરવા તારો સાથ જોઈએ છે

મારી કિવતાઓ માં પ્રાણ પૂર્વા તારા શબ્દો જોઈએ છે

મારા મૌન ને વાચા આપવા તારો પ્રેમ જોઈએ છે

મારા સ્નેહ ને મેહસૂસ કરવા તારો એહસાસ જોઈએ છે

મારા રસ્તા ને મઝીલ આપવા તારો હાથ જોઈએ છે

મારા જીવન માં નશીબ બનવા તારા હાથ ની લકીર જોઈએ છે

મારા મુખ નું તેજ વધારવા મને ફક્ત્ "તું" જ જોઈએ છે

કાવ્ય 

શા માટે ચાલુ છુ ખબર નથી 
હું મ્ઝીલ થી અજાણી રહી ગઈ છુ 
સમજતી'તી સમાઈ છુ જેનામાં 
એના તો દીલ થી એ પર રહી ગઈ છુ 
સાચું કહું તો આ સત્યની શોધ માં 
ગેર સમજ થી દોરવાઈ ગઈ છુ 
દે છે પોતાના એ હવે જાકારો કે
દર બ દર ભટકતી મેહમાન થઇ ગઈ છુ
નશીબ ના કેવા લેખ લખાવી આવી છુ
કીસ્મત થી હવે હવે તો મોહતાજ થઇ ગઈ છુ  
મંડાય છે સરવાળા ભ્ગકાર  જીવન માં 
સમય પેહલાજ બાદ થઇ ગઈ છુ 

િવ્રહ 

દર્દ નો દ્રીયો નયન માં સમાવી ને હું હસ્તી હતી 
દુિનયા સામે પ્રેમ ના કાંટા કાળજા માં દબાવી ને
પુષ્પ બની ખીલતી હતી  
બે રંગ જી્દગી માં નકલ રંગો ની ચોરી ને ચીતરી લેતી હતી
"છુ" હોશ માં કહી મુખ માં સમાવી શબ્દો
બેસી ખામોશ થઇ ને
પ્રેમ છે તમારો અંશ હૃદય માં  
છુપાવી ને જીવતી હતી તમારા િવ્રહ ને....તમારા વિરહ ને   

ખંડેર 

શહેરો ની આ ઈનટ માટી ની દીવાલો માં
જીવતી લાગણીઓ ચણાય
જ્યાં જુઓ ત્યા
માનવી ની માણસાઈ હણાય
પ્રેમ ને તો ક્યાંય દુર સુંધી નો સંબંધ નહી
જ્યાં નજરો કરો ત્યાં માનવતા દુભાય
આ શહેરો જીઈવતા ખંડેર બની ગયા કે 
જ્યાં  માનવી માનવી ને હની રહ્યો છે  
ત્યા પ્રેમ નો સમય તો રહેજ ક્યાં થી ?
જ્યાં લાગણીનો માનવી સ્નેહવીભર થઇ ગયો
જુઓ આ ખંડેર માં
દેહ ના સોદા એ કોડીઓ ના ભાવે થાય છે   

શી ખબર ?
ઝાંઝવા ના જળ હશે શી ખબર ?
હકીક્ત કે છલ હશે શી ખબર ?
પ્રેમ તની ખબર હશે શી ખબર ?
કંટક કે કમળ હશે શી ખબર ?
મળવાને વીહવ્લ હશે શી ખબર ?
સંગ એનો ચંચળ હશે શી ખબર ?
પ્રેમાલાપ માં દલ હશે શી ખબર ?
સીમીત કે સફળ હશે શી ખબર ?
પાલવ માં વળ હશે શી ખબર ?
કઠોર કે કોમલ હશે શી ખબર ?
ઝંખનાનું બળ હશે શી ખબર ?
સ્વપ્ન કે ફળ હશે શી ખબર ?   

" તમારી યાદ "



આંખો માં બાઝી ગયા છે જાળા 
પણ છતાં રહી ગઈ યાદ તમારી
થયા છે દીલ થી બીમાર 
પણ શ્વાસ માં રહી ગઈ છે યાદ તમારી 
વાવાઝોડા આવ્યા છે કેટલાય 
પણ લઇ ગયા એક યાદ તમારી 
મે અમે ક્યાં એકલા છીએ
મઝધારે પણ સાથે જ છે તમારી યાદ 
હવે એ દીલ માં ક્યાં છીએ  અમે  "શૈશવ"
દીલમાં  ફક્ત છે યાદ તમારી  

" તમારા પ્રેમ ની અસર "

સ્મરણ થતા તમારું અનાયાસે હ્રખાઈ જવાય છે

અવાજ તમારો સાંભળતાજ દીલ બેચેન થઇ જાય છે  

મળવા તમને મનછે આતુર પણ 

ચાલતા - ચાલતા ક્યારેક અટકી જવાય છે 

યાદ તમારી આવતા જ સ્પનામ જ ક્યાંક ખોવાઈ જવાય હે 

જોઈ ને આપ ની મુસ્કાન વગર કારણે મલકાઈ જવાય છે 

આ અપના પ્રેમ ની અસર છે 

"હૃદય મારું તાજમહેલ "



મલમ ના લગાવો ઝખ્મો પર મારા 
હું ચાહું છુ એ નાસુર બની જાય 
તારી યાદ સદા રહે છે મારા હૃદય માં 
ને હૃદય મારું તાજ મહેલ બની જાય
હૃદયને મ્ન્દીઈર બનાવી મૂર્ત રાખી સદા તારી 
પૂજા કરતી હતી હું હર હંમેશ તારી 
પ્રેમ ના અઢી અક્ષર નાં સમજ્યા તમે 
તો શા કામ ની એ કોલેજ ની ડીગ્રી તારી
પ્રેમ તો પરમાત્મા નું બીજુ નામ છે
પણ વાસનાની દુનીયા માં એ ખુબ બદનામ છે
ચાલો ખુશ નશીબ આરામ કરીએ આ કબર માં
આપની આ મ્ત્લ્્બી દુનીયા શું આપનું ભલું કરે
હૃદય મારું તાજમહેલ ......   

"તારા વગર "

ચારે બાજુ છે ખુશી ના ખળભળાટ 
છતાં આવે છે વેદના ના અણસાર તારા વગર 
ભરેલો છે લાખો લોકો નો દરબાર 
છતાય થાય છે તન્હાઈ નો એહસાસ તારા વગ્ર 
આજે છે બુઉદ્ધ પુન્મ ની રાત 
છતાં લાગે છે અમાસ નો અંધકાર તારા વગર
મુજ પર થઇ છે દુિનયા ની લાગણી અપાર
છતાં એ બધી લાગણી બેકાર લાગે છે તારા વગ્ર  

ફરીયાદ 



શું કરું તને ફરીયાદ હું
રોજ તારી રાહ જોઉં ને તું નાં આવે
એજ છે મારી ફરીયાદ
સપના માં તો તું મને રોજ મળે
પણ સમીપ આવતા ગભરાય
જખ્મો ઘણા કર્યા છે સીત્મ્ગરો એ  
પણ એ જખ્મો પેર મલમ લાગ્ડવા પણ તું નાં આવ્યો 
પ્રેમ કર્યો છે તને મે નહી કે કોઈ ખેલ
પણ મારી પ્રીત તું ના સમજ્યો
હું તો જાન ન્યોચ્વ્ર કરવા તૈયાર છુ તારી પાછળ
પણ કફન ઓઢ્ડવા પણ તું નાં આવે તો ?  

"તમે" 


પ્રેમ તણા િવશાલ સાગર છો તમે
પેહલા વરસાદ ની ધરા છો તમે
છબી મહી રાધાજી નું સૌમ્ય છો તમે
ઉગતા સુરજ નું અનુપમ સૌન્દર્ય છો તમે
ગુલાબ મહી પાંખડીઓની નાજુકતા છો તમે
સુપ્રભાતે પંખીઓનું મધુર ગુંજન છો તમે
સપ્ત સુરો ની મધુર સુરાવલી છો તમે
લજામણીની કોમળ લાજ્કતા છો તમે
શશી બી શીત્લતા બી ઝલક છો તમે  

સાંજ મહી સમુદ્ર કીનારાની શોભા છો તમે
નીલામ્બ્ર ના િવશાલતા નું નજ્રાનું છો તમે 
શીત્લ મંદ સ્મીર ની  લેહ્રો છો તમે
પુનમ મહી ચન્દ્ર ની તેજસ્વી પ્રતીભા છો તમે
આભ માં ઉડતા પંખી ઓ નું કલરવ છો તમે
ચાતક મહી વર્ષાની મીઠી પ્યાસ છો તમે
સદાય ખ્લ ખ્લ વેહ્તી સરીતા છો તમે
પરોઢ ના પુષ્પની સુવાસીકતા છો તમે
નીશા ના  ચમકતા તારલા ની ચાંદની છો તમે
રૂપ સુંદરતા નું અપ્ર્તીમ્મ લાવણ્ય છો તમે
દીલ માં અિવરત ધ્ક ધ્ક કરતી ધડકન છો તમે
રોમે રોમ માં વેહતા રુધીર નો પ્રવાહ છો તમે
સપનાં ઓ માં વસ્તી સ્વપ્ન પરી છો તમે
હર્ષ તણા મન ની મુરાદ છો તમે
પ્રીત ની મનોહર છબી છો તમે
કોઈ શાયર ની મધુર મીઠી ગઝલ છો તમે
સદગુણ સુંદરતા સંસ્કારો નું પ્રતીક છો તમે
ઈસુ નું અપ્રતીમ અલભ્ય દર્શન છો તમે
હર્ષ ની તમે હર્ષલ કિવતા છો તમે
ઈશ ના ફુરસદ ની અધ્વીતીય રચના છો તમે
કુદરત નું કામણગારું ૮મુ અચરજ છો તમે
    
   

તે કરે છે મને પ્રેમ 

યાદ કરે છે તે મને 

કેમ કે તે મને પ્રેમ કરે છે 

અશ્રુ વહી જાય છે નયનોમાંથી 

કેમ કે તે મને પ્રેમ કરે છે 

સજે છે સાજ નીત નવા

કેમ કે તે મેને પ્રેમ કરે છે 

નીકળે છે તે ઘર ની બહાર મને જોવા 

કેમ કે તે મને પ્રેમ કરે છે 

કદમ ઉઠે છે સદા તેના મારી તરફ 

કેમ કે તે મને પ્રેમ કરે છે 

હાથ માં હાથ લઇ ચાલે મારો સદા 

કેમ કે તે મને પ્રેમ કરે છે 

"શૈશવ"

 

રાહ જોઈ રહી છું 

પ્રથમ વખતે જયારે જોયા ત્યાર થતી જી દીલ દઈ બેઠી છું

ભૂલી ગઈ છું બધું જ ને તમનેજ પ્રીય્ત્મ માની બેઠી છું 

ભગવાન ને યાદ કરવા હતા પરંતુ તમને યાદ કરી બેઠી છું 

મીત્રો કહે છે કે તમે મારા થી બહુ જ દુર છો 

છતાંય તમને મારા હૃદય માં સમાવી બેઠી છું 

તમારા માટે ઘણું બધું કરવા તૈયાર છું તેથીજ તો તમારી સાથે 

જીંદગી ની નવી શરૂઆત કરવા તૈયાર બેઠી છે 

તું આવી છે 

પગમાં રુમઝુમ ઝ્ણકતા ઝાંઝર પહેરી ને તું આવી છે 

મારા સુકાયેલા હોઠ પર એક અજળ અનેરું સ્મીત તું લાવી છે 

તારા જવાથી બાગ ના ફૂલો કરમાઈ ગયા હતા 

એજ પુષ્પો પર તું ફોર્મ બની ને આવી છે 

તારા આવવાથી આ શહેર ઝળહળી ઉઠ્યું છે 

ને પ્રેમ નો મધુર સંદશો તું લાવી છે 

કેટ-કેટલાય યુંગોથી મેં વાટ જોઈ હતી તારી 

હવે લાંબો ઇન્તેઝાર કરી 

મારી જીવન સાથી બનવા તું આવી છે  

< શૈશવ > 

"નજર"

ફૂલોની સુવાસમાં

ચંદ્રની ચાંદનીમાં

આકાશની રોશ્નીમાં

સાગર ની લેહ્રોમાં

ઘુઘ્વતા વહેણમાં

કોતરોની ખીણમાં

પર્વત પરની વનરાજીમાં

પ્રભાત ના પહેંલા કીરણમાં

પાંદડા ની ઝાકળમાં

ધુમ્રસેરની ઝાળમાં

મંદીરના ઘંટારવમાં

ધૂપની ધુમ્રસેરમાં

દીપની જ્યોતમાં

ઈશ્વરની આકૃતીમાં

 શોધે તમને મારી "નજર"

 “દેખાય છે “

કરે પ્રાથના દુિનયા તારી એમાંય સ્વાર્થ દેખાય છે 

કરે િપતા પુત્ર ને પ્રેમ અમેય બુઢાપો દેખાય છે 

કહે વાત કૃષ્ણ ગીતાની એમાંય કપટ દેખાય છે

કરે ભક્િત સંતો એમાંય સ્વાર્થ દેખાય છે 

કરે સેવા શીષ્ય ગુરુ ની એમાંય ગાદી દેખાય છે 

કરે મંિદર ના ચણતર ઘણા એમાંય પ્રિસિધ દેખાય છે 

સ્વાર્થ ભરી આ દુનિનયા માં ઈશ્વર રડતો દેખાય છે 

જોઈ ને મારી આંખ થાકી ત્યારે બસ આટલું લખાય છે

ક્યાં સુંધી ?

જુઠના આ દ્રશ્ય ચાલે ક્યાં સુંધી ?

સાચ નો પડદો પડે ન ત્યાં સુંધી

આયનાઓ સાથ આપે ક્યાં સુંધી ?

ઘટ્ટ અંધારું ઢળે ના ત્યાં સુંધી

શબ્દના સૌ ખેલ ચાલે ક્યાં સુંધી ?

મૌન ના મુકે મલાજો ત્યાં સુંધી

તો તમારો સાથ  - બોલો ક્યાં સુંધી ?

ભુલા પડવાનું ભાન આવે ત્યાં સુંધી

ખોજ બીજાની કરીશું ક્યાં સુંધી ?

આપણે ખોવાઈએ ત્યાં સુંધી

કવી - જયંત પાઠક

એ આવશે

એ આવશે અંતર નો અવાજ થઇ

કે  તોપ્ ગોળો થઇ ને ધન ધન તો

એ આપશે સ્વર્ગ તણું સુખાસન

કે વેદનાના નર્કાગ્નીઓ બધા

એ સર્વ એના વરદાન મંગલ

કૃતાર્થ થઇ તૃપ્ત બની વધાવીએ

કવી “સુન્દરમ “

"મૂરખ મન છોડી દે અભીમાન "

 

શાણો સમજે સાન માં મૂરખ ને શું કહીએ રે ?

ફોગટ ફૂલી ફાટ્યો દેડકો બળિદયો થઇ ને રે 

ડાહ્યો ડરશે પ્રભુ થી બોલ બોલશે તોલી

મુર્ખ અહંકારથી જીવનની કરશે  હોળી  

હીપો હાથી મગર સમા મોટા મોટા જીવ્જાન 

મગતરા સમ મારી ગયા મોટા મોટા પહેલવાન 

ત્રણ વહેંત નો વેન્તીયો શાને કરે ગુમાન  

અલ્યા ક્યારે થશે તું કાળ નો કોળીયો તને નથી રે એનું  ભાન 

ક્યાં  થી આવ્યો  ક્યાં જવાનો  એનું નથી તને ભાન 

ઓ ફુલણજી  મૂઢ  શાને રે કરે તું અભીમાન ?

શેર પર સવા શેર છે પૂછ તારા અંતર ને 

તારો કરશે કોળીયો કાલ  મૂછ તોડી નાખશે તાર 

 સૌ એક સર્જક ના સંતાન એક વૃક્ષ ના સૌ ફૂલ 

કરે તેવું પામે અંકાશે તેનું મૂલ 

માટે ચાલ ચેતી મુર્ખ છોડ તું અભીમાન 

"ચુપ " તારા અંતરમાં ઘર ધણી નું ધ્યાન 

~ ~ ~ ચુનીભાઈ પટેલ ~ ~ ~

"મોકલું છું "

વીતેલી વાતો નું સ્મરણ મોકલું છું

ને ચીઠ્ઠી માં પ્રેમ ની સુવાસ મોકલું છું 

જાણું છું તારું હૃદય વીશાળ  સાગર છે 

તેથી આનંદ માં સમાંય તેટલી વાત મોકલું છું

ઝંખ્યા કરે છે દીવસ  - રાત મારું દીલ તને 

એવો વીચારવાનો સમય મોકલું છું

તને મળવાનું  મારું સ્વપ્ન છે  

તેથી જ જાગેલી  રાતો ના ઉજાગરા મોકલું છું 

તારા ચેહરા રૂપી કાજળ છે મારી આંખોમાં

તેથી જ નીક્લેલા  આંસુની ધાર મોકલું છું  

તારા વીના  મારી હાલત તો સુકા રણ જેવી છે 

તેથી જ તે રણ માં ખીલેલે પુષ્પો મોકલું છું 

તારી યાદો ને અંકબંધ રાખેલી એક યાદ મોકલું છું 

સાથે પત્ર નો જવાબ આપે તેવી ફરીયાદ મોકલું છું 

"શૈશવ"

કોણ જાણે કેમ ?

તમને જોઈ ને આનંદ થાય છે કોણ જાણે કેમ ?

આમ તો કંઈ કેટલા મળી જાય છે મારગ માં પણ કોણ જાણે કેમ ?

તમારું આકર્ષણ થાય છે મને કોણ જાણે કેમ ?

નજર થી નજર મળે ને મુખ મલકે આપણાં કોણ જાણે કેમ ?

ને જાદુ મારા દીલ  પર થાય છે કોણ જાણે કેમ ?

જીન્દગી  ની રાહ પર આમ તો સામ - સામે મળતા રહીએ છીએ 

પણ સાથે મળીયે ને સાથે જ ચાલીયે એવું મને મન થાય છે કોણ જાણે કેમ ?

કોણ જાણે કેમ ?

 

તમને જોઈ ને આનંદ થાય છે કોણ જાણે કેમ ?

આમ તો કંઈ કેટલા મળી જાય છે મારગ માં પણ કોણ જાણે કેમ ?

તમારું આકર્ષણ થાય છે મને કોણ જાણે કેમ ?

નજર થી નજર મળે ને મુખ મલકે આપણાં કોણ જાણે કેમ ?

ને જાદુ મારા દીલ  પર થાય છે કોણ જાણે કેમ ?

જીન્દગી  ની રાહ પર આમ તો સામ - સામે મળતા રહીએ છીએ 

પણ સાથે મળીયે ને સાથે જ ચાલીયે એવું મને મન થાય છે કોણ જાણે કેમ ?

"રોકનાર કોઈ નથી"

મંદીરે  જતા ભક્તો ને રોકનાર કોઈ નથી 

દીવા પર બળી જતા  પતંગીયાઓ ને રોકનાર કોઈ નથી

આસમાન  માં જતા સૂર્જ ને રોકનાર કોઈ નથી 

ફૂલો  પર ભમતા  ભમરાઓ  ને રોકનાર કોઈ નથી 

મજનું  ને મળવા જતી લૈલા ને રોકનાર  કોઈ નથી 

સાગર ને મળવા જતી સરીતા  ને રોકનાર કોઈ નથી 

મેરુ ને મળવા જતી માલણ ને રોકનાર કોઈ નથી 

પારસ ને મળવા જતી પદમણી ને રોકનાર કોઈ નથી 

પ્રેમીઓ ને મળવા જતી પ્રેમીઓ ને રોકનાર કોઈ નથી

ને "અર્થ વગર" ની કવીતા લખનાર "રાધીકા" ને રોકનાર કોઈ નથી 

"તમે"

 

પ્રેમ તણાં વીશાળ સાગર છો તમે 

પ્હેલા વરસાદ ની મીઠી સૌરભ છો તમે 

છબી મહી રાધા નું  સૌમ્ય સ્મીત છો તમે  

 ઉગતા સુરજ નું અનુપમ સૌન્દર્ય છો તમે 

ગુલાબ મહી પંખુડીઓ ની નાજુકતા છો તમે 

વેહલી સવાર ના પંખીઓ નું ગુંજન છો તમે 

સપ્ત સુરો ની સુમધુર સુરાવલી છો તમે

લજામણી ની કોમલ લાજકતા છો તમે

શશી ની શીતળતા ની ઝલક છો તમે

સાંજ મહી સાગર  કીનારા ની શોભા છો તમે 

 નીલામ્બર ના વીશાળતા નું નજરાણું છો તમે

મેઘ ધનુષી રંગો નું સુગમ પ્રતીક છો તમે 

શીતલ મંદ સમીર ની લહેર છો તમે

પૂનમ મહી ચાંદ ની તેજસ્વી પ્રતીભા છો તમે 

આભ માં ઉડતા પંખીઓ નું મધુર કલરવ છો તમે

ચાતક મહી વર્ષા ની મીઠી પ્યાસ છો તમે

સદ્ય ખળ-ખળ વેહતી સરીતા છો તમે

પરોઢ ના ખીલતા પુષ્પ ની સુવાસ છો તમે 

િનશા ના ટમ-ટમ તા તારા બની ચાંદની છો તમે 

રૂપ, સુંદરતા નું અપ્રિતમ લાવણ્ય છો તમે 

િદલ માં અવિરત ધક-ધક કરતી ધડકન છો તમે 

રોમે-રોમ માં વેહતા રુધિર નો પ્રવાહ છો તમે 

સપનાઓ માં વસ્તી સ્વપ્ન પરી છો તમે

શૈશવ તણા મન ની રાધીકા છો તમે

પ્રીત ની મનોહર છબી છો તમે 

 કોઈ શાયર ની મધુર કડી છો તમે 

સદગુણ, સુંદરતા સંસ્કારો નો સુરેખ સંગમ છો તમે 

ઈશ્વર નું અપ્રતિમ અલભ્ય દર્શન છો તમે

શીશાવ તણી કલ્પનાની કિવતા છો તમે 

ઈશ્વર બી ફુરસદ ની અદિવતીય રચના છો તમે 

કામણગારું ૮મુ અચરજ છો તમે 

અત્યરે ને અત્યારે 

 

તારા િવના કેમ રેહવું મારે

તું  જો નાં હોય સાથે તો કેમ જીવવું મારે 

હજુ સરીતા માં કેવળ  કદમ રાખ્યા છે

તુજ સહારા વગર કેમ જવું કીનારે

રોજ - રોજ ન સંભવે મીલન તો 

મળતા રેહજો વાર તેહ્વારે

કેહવું છે િદલ ના વહેવાર વીશે કીન્તુ 

કહેવી કેમ કરી આ મન ની વાત મારે 

બસ હવે તો શ્વાસ પણ ન િવતાવી શકું

મળી જાઓ "અત્યારે ને અત્યારે "

પ્રેમ ની સુવાસ

 

"તમે" આવશો એવી કદી આશ છે 

ક્યારની એ આ તો અધુરી પ્યાસ છે  

હજુ સુંધી રાહ જોઈ રહી છું 

વાસ્તિવકતા નથી જાણતી

કલ્પના માં તો હાશ છે

અંતર તો એટલું બધું છે શું કહું  તમને 

તન થી તો દુર મન થી તો પાસ છો 

સુગંધ તો આપના પ્રેમ ની અહીં સુવાસ રૂપે આવે જ છે 

હું જીવું છું ને "તારા થકી" તો શ્વાસ છે 

ભરી દુ પ્રેમ ની એ સુવાસ ને તો....

અસર પણ એની શ્વાસ માં થાય છે

રાહ તો ઘણી જોવડાવી છે  "તમે" 

બસ પ્રયાણ કરું છું એક "તને" જ તો મળવા ની આશ છે

વીલંબ નાં કરીશ

જાણતા હોવા છતાં અજાણતા ભૂલ થાય છે

િદલ મારું તારી યાદ માં મશગુલ થાય છે 

મળશો તમે એવી અપેક્ષા છે િદલ માં

ઋતુ નાં હોવા છતાં અહીં વરસાદ થાય છે

ચાંદ નથી આભા ની કે તને મળું પૂનમ ની રાત્રે 

બંધ કરું છું આંખો ત્યારે તારા દર્શન થાય છે 

કોક ના િદલ ને તૃપ્િત મળે તેવું કૈક કરજો

અધર ને મળે અધર નો સ્પર્શ થાય તેવી ઈચ્છા થાય છે

નજર સામે તો તારો ચહેરો રહે છે હર પળ 

િવલંબ ના કરીશ કહેવા માં અહીં સમય નો િવલંબ થાય છે

તમારું સ્મરણ 

 

તમારી ચાહત નો એક દીવો પ્રગટાવ્યો ત્યાં 

જોત જોતા માં સઘળા દીવા પ્રજ્વિલત થઇ ઉઠ્યા

તમારી યાદ ના દીવા અજવાળા પાથરતા જાય છે

મન ની મારું ભૂમી પર ગુલાબ ખીલતા જાય છે 

તમારી યાદ નો નશો એવો રોમે રોમ માં વ્યાપી ગયો છે

સવાર હોય કે સાંજ બસ તારુ જ સ્મરણ થાય છે 

સતત લાગ્યા કરે છે તમારો સંગ તણો આભાસ

જ્યાં ફરું છું  જ્યાં વીચરું છું બસ તમારો જ આભાસ થાય છે 

આ તમારા સ્મરણ માં ભૂલાઇ  ગયો છે ઈશ્વર 

હકીમો કહે છે રોગ છે આ અસાધ્ય જીવનભર 

શું એ ક્રમ રહેશે તે આ જનમ મુજ યાદ પટલ મહી

મુજ જીવન તણી અમુલ્ય મૂડી છે તમારી યાદ

જો કોઈ લુંટી શકે ઝુંટવી શકે તો બસ તે છે તમારી યાદ્   

તમારો પણ એક ફોટો રાખજો 

બેસણામાં કોણ મરી ગયું ? બબલદાસ ? 

બહુ ભલા હતા , ક્યારે બેસણું છે ?

એક સફેદ ઝભો , સફેદ લેંગો જુદો રાખજો

બેસણામાં જવા માટે યુનીફોર્મ ...!

જુઓ બધા ના ઉદાસ ચેહરા , ગમગીન

કોક બોલ્યું ... કેમ કરી ને મરી ગયા ?

સવારે ચાહ પીધી ... એક રોટલી ખાધી

વાતો કરી ને પાંચ મીનીટ માં ખલાસ

બસ એક જ ટેપ જે આવે તે સાંભળે

બેસણામાં તો જવું પડે, હાથ જોડો ફોટા ને

બે ફૂલ ચઢાવો , માથું નમાવો

બસ થઇ ગયું બેસણું , ઓળખાણ છે જવું પડે

સમય ૧૨ થી ૨ કોને સમય છે  ? 

જી આવ્યા બેસણામાં ?

"તમારોય " એક ફોટો રાખી મુકજો 

કોને ખબર ક્યારે શું થાય ?

~~~ અમૃતલાલ ભાવસાર ~~~

( ગુજરાત સમાચાર )